Análise do ataque 400 m vallas femenino - Tokio 2020


ÍNDICE : 

1. Introdución.
2.  Análise.
3. Conclusións.

1. Introdución

Estamos fronte a competición de atletismo 400m vallas femenino realizada este 2021 en Tokio, onde chegaron á final 8 corredoras de 5 países diferentes. Entre elas, 3 corredoras estadounidenses, 2 ucranianas, 1 panameña, 1 xamaicana e 1 holandesa. 

Esta modalidade consiste nunha proba de velocidade onde deben saltar 10 barreiras ao longo de 400 m, cunha distancia de 35 m entre elas; estando a primeira a 45 m da liña de saída e a última a 40 m da meta. 

2. Análise: 

Neste apartado analizaremos o ataque das corredoras individualmente.

De dereita a esquerda, na rúa 2, atópase unha das dúas atletas ucranianas, a cal comeza atacando coa súa perna dereita, pero ao longo da carreira, podemos observar como na segunda e cuarta valla ataca coa perna contraria, é dicir, coa esquerda.

Na rúa 3 atopamos á corredora ucraniana máis nova das dúas a cal xa ó comezo do salto da primeira valla descompensa a súa carreira na traxectoría máis próxima á valla desenrolando  deste xeito unha desventaxa fronte as demais corredoras. 

Na rúa 4, encontramos a Sidney Mclaughlin, gañadora dos xogos olímpicos 2020, esta desenvolveu unha técnica moderada durante toda a carreira, mais na novena valla desarrollou unha descompensación con respecto ós saltos anteriores o que a levou a gañar unha pequena vantaxe con respeto as súas compañeiras 

Femke Bol a atleta holandesa da rúa 5, na última valla antes dos 40 m da liña de meta desenvolveu unha descoordinación que a  derivou a disminuir a amplitude da súa zancada facendo 4 pasos curtos antes do último salto.

Na rúa 6, a corredora xamaicana realiza un salto demasiado elevado o que provoca debido a forza da gravidade que esta perda velocidade.

Dalilah Muhammad, rúa 7,  na última valla ao finalizar o ataque non apoia ben a perna e iso faille perder tempo e perxudicándolle na recta final.

Na rúa 8, a estadounidense Anna Cockrell ataca a valla demasiado preto, o que provoca unha descompensación no pé de ataque relantizando a súa carreira.

Na rúa 9 atopamos a atleta pañameña, na cal podemos observar que se caracteriza pola súa pouca flexión do tren superior, dificultando deste xeito o seu paso polas vallas.

3. Conclusións : A diferencia dos 100 m, aquí si se alternan as pernas de ataque. Ademais, podemos destacar que ningunha atleta presenta a mesma técnica ca outra; todas teñen unha gran calidade debido a que compiten a moi alto nivel cunha gran rivalidade. Deste xeito, cada corredora co paso do tempo irase adaptando a técnica que máis eficaz lle sexa e así poderá estar sempre rompendo a homeostaxe.


Marco Díaz e Alejandro Vázquez


Comentarios

Entradas populares